مراسم پنجمین سالگرد درگذشت بهمن علاءالدین(مسعود بختیاری)

ای خدا بال بُم بِده

                         دو بال اِسبید

                                           بِرِوُم بال اَوشِنون

   جایی که غَم نید

 

پروردگارا دو بال سفید به من بده تا بال افشان به جایی بروم که غم
نباشد.

بهمن علاءالدین(مسعود بختیاری)
آنکه آرمانش یافتن جایی بی غم بود؛در ژرفای موسیقی ناب به راز و رمز ساختن
این"آرمان بوم"دست یافت.از همین روی است که کوشید تا ترنم جویبار ،زلالی رود،صافی
آسمان،پرنیان دشت و پاکی موجود در طبیعت؛میهمان جاودانه ای انسان های نیازمند به
شادی باشد.

بافه های آکنده از بوی گندم،گل
سُحر و باوینه را در جوانی از دشت های مسجدسلیمان، لالی،قلعه تل و اهواز بر فراز
زرد کوه ،مُنگَشت،آسماری و تاراز در ترانه ها و در نغمه های ناز به دوستداران فرهنگ
اصیل ایران هدیه کرد.

مسعود بختیاری پاک و بی ریا همۀ
مظاهر زیبایی را به ترانه ها و نغمه هایش فراخواند تا زینت زندگی آدمیان باشند.صدای
تُرد و مخملینش پاکی و نجابتی که در شعر و ترانه هایش بود به واژه ها جان می داد
واژه های جان یافته،روح نواز و فرح بخش غمگساری می
کردند.

"سوگ سروده ها" عاشقانه ها و حماسه
سرودهایش به استادی هرچه تمامتر،آرام آرام حسرت را در فضای شنیدن محو می کرد.نه تنها مشتاقان صدایش بلکه هر دلداده ای تازیانۀ مسعود بختیاری را بر گردۀ غم و جاماندن غم را در حاشیه زندگی حس می کرد.به رنج حرمان و حسرتها می پرداخت اما یادآوری این عناصر برای مهار آنان به خاطر شیرینی ،شادی و گذر از تنهایی برای رسیدن به "آرمان بومی" بدون غم بود.سروده ها،آهنگها و نغمه هایش را بطور کلی می توان این
گونه دسته بندی کرد؛

1-سوگ نواها

2-حماسه نغمه ها

3-عاشقانه

بهمن علاءالدین اما در هر سه مورد انسان را همراه می سازد و در دامن شنونده بافه های پایدار برای زیستن شراففتمندانه و پاک می
نهد.
چیزی که امروز تهاجم ناهنجاری به هنجارهای فرهنگی نامیده می شود به مدد افکار بلند و حنجرۀ طلایی مسعود بختیاری پشت درگاه فرهنگ اصیل ایران،معطل و سرخورده می ماند.از این بابت خدمتی که مسعود بختیاری به فرهنگ بومی ایران کرده است بی بدیل ترین و ماندگارترین است به گمان نگارنده پس از سردار اسعد بختیاری اسطوره ای ترین و محبوب ترین شخصیت بختیاری،بهمن علاءالدین(مسعود بختیاری) است.

واکنشی که ایرانیان و مردم آزادۀ جهان نسبت به مرگ مسعود بختیاری داشتند
موید آن است که؛بهمن علاءالدین بلوغش را در فرهنگ غنی بختیاری و کمالش را در فرهنگ پربار ایران به فرهمندی سپری کرده است و از خوان نعمت فرهنگ جهانی بی نصیب نمانده است چرا که مردم آزاده و
دوستدارانش از هر فرهنگ و ملیت در هر جای جهان که صدای مخملین وی بدانجا رسیده بود به احترام بر پای ایستادند.

/ 0 نظر / 22 بازدید